KUNSTWERK 111

 

Getijdenpoel

Michelle Veldman

Steenhouwer Sjanneke van Herpen

2026

 

Het kunstwerk

Alles dat blijft, verandert. In een getijdenpoel van graniet en glas speelt verandering een bijrol. Tenminste voor ons als toeschouwer. Desalniettemin ondergaan deze verstilde materialen een geruisloze teloorgang. Wat deze poel uniek maakt, is het ontbrekende element: het water. Slechts een suggestie in naam en een subtiele hint naar een waarneembaar verloop. Enkel bij de juiste samenloop van omstandigheden stroomt deze poel en is verandering visueel waarneembaar. Waarna deze opdroogt en weer onveranderd lijkt.

Het graniet, robuust en tijdloos, vormt de basis van de poel. Gehouwen door kunstenaar Sjanneke van Herpen. Het toont fabel waardige schepsels. Deze figuren, soms vaag en slechts half zichtbaar, lijken op te duiken uit de diepten van de steen, alsof ze eeuwenlang verborgen lagen en nu langzaam onthuld worden. In de loop der jaren zal het verder verweren, subtiele veranderingen vertonen onder invloed van regen, vorst en zonlicht.

De glazen vormen maken integraal deel uit van het granieten oppervlak. Het transparante glas vangt en breekt het omgevingslicht, waardoor subtiele reflecties ontstaan die het graniet tijdelijk transformeren. Bij regen fungeren de vormen als geleiders van water: zij sturen de beweging van druppels langs hun gestructureerde oppervlakken en maken een natuurlijk proces zichtbaar.

Het geblazen glas introduceert een spanningsveld tussen het blijvende karakter van het graniet en de vergankelijke aanwezigheid van water. De vormgeving volgt niet de intentie om het water te bewaren, maar om zijn tijdelijke traject te onthullen. Druppel voor druppel tekent het water een kortstondig spoor, waarna het weer verdwijnt. Het werk onderzoekt daarmee de relatie tussen continuïteit en verloop.

Over de kunstenaar Michelle Veldman

Toen Veldman in 2016 in aanraking kwam met het materiaal voelde zij zich meteen thuis. ‘De warmte die gepaard gaat met het ambacht en het eigenzinnige karakter van vloeibaar glas intrigeerde mij enorm’. Zij leerde het vak van collega’s in het Nationaal Glasmuseum in Leerdam. Inmiddels werkt ze zelfstandig als glasblazer. ‘Het is geweldig een ambacht te beheersen naast mijn achtergrond als erfgoedspecialist’. Tijdens het maakproces nodigt zij het publiek uit om mee te gaan in de energie van het materiaal. In haar zoektocht naar materiaal is haar eigen nieuwsgierigheid naar beweging en viscositeit leidend. ‘Vloeibaarheid in materialen en het controleren ervan heeft mij altijd al gefascineerd’.

Beeldhouwer Sjanneke van Herpen

Sjanneke van Herpen is sinds 1996 beeldhouwer. Zij werkt graag op locatie maar vaak ook in haar atelier in Wijk aan Zee. ‘Beeldhouwen is wat mij betreft het mooiste vak van de wereld. Het is mijn manier om verhalen te vertellen, om een tastbare vertaling te maken van wat me bezighoudt, wat ik zie en niet begrijp, wat ik anderen wil laten zien en waar ik anderen over na wil laten denken’.